اشتعال پذیری محصولات کاغذی به این بستگی دارد که آیا آنها تحت درمان ضد شعله{0}}، اجزای اصلی آنها و استانداردهای آزمایش قرار گرفته اند.
استانداردهای اصلی برای رتبه بندی ایمنی در برابر آتش محصولات کاغذی
درجه ایمنی در برابر آتش محصولات کاغذی عمدتاً بر اساس اشتعال پذیری آنها است. استانداردهای داخلی و بین المللی رایج عبارتند از:
استاندارد بین المللی ISO 11925-2: میزان پخش شعله را بر روی سطح مواد آزمایش می کند که به 7 سطح از A1 (غیر قابل احتراق) تا F (قابل اشتعال) تقسیم می شود. به عنوان مثال، محصولات کاغذی درجه A2 باید شرایط پخش شعله کمتر یا مساوی 20 میلی متر در دقیقه را برآورده کنند (ISO 11925-2:2020).
استاندارد چینی GB 8624-2012: به 4 سطح تقسیم شده است: A (غیر-قابل اشتعال)، B1 (ضد اشتعال)، B2 (قابل اشتعال) و B3 (قابل اشتعال). درجه B1 به حداکثر سرعت انتشار گرما کمتر یا مساوی 250 کیلووات بر متر مربع نیاز دارد (GB 8624-2012 ضمیمه B).
EU EN 13501-1: ارزیابی دود و چکه را اضافه میکند، مانند B-s1,d0 که نشاندهنده تاخیر در شعله و تولید دود کم است.
افزودن مواد بازدارنده شعله: به عنوان مثال، هیدروکسید آلومینیوم می تواند محصولات کاغذی را به رتبه B1 برساند، اما مقدار افزوده باید در 10٪ -15٪ کنترل شود (کتابچه مواد بازدارنده شعله، مطبوعات صنایع شیمیایی).
فرآیند چند لایه: پوشش با لایههای{0}مقاومکننده شعله (مانند پلیفسفات آمونیوم) میتواند نرخ گسترش شعله را تا بیش از 50 درصد کاهش دهد (منبع دادههای آزمایش: گزارش SGS).
طراحی ساختاری: مقوای موجدار چند لایه در مقایسه با مقوای موجدار تک لایه (استاندارد ژاپنی JIS Z 2150) 30%{3}}40% بازدارندگی شعله را بهبود می بخشد.
